Film jest mozaikową opowieścią o życiu Franza Kafki, ukazującą go od dzieciństwa w Pradze, przez skomplikowane relacje z ojcem i kobietami, aż po tragiczną śmierć w sanatorium. Holland nie trzyma się sztywnej chronologii – narracja przypomina strumień świadomości, w którym sceny z życia pisarza płynnie przenikają się z surrealistycznymi wizjami rodem z jego najsłynniejszych dzieł, takich jak Proces czy Zamek.

W centrum filmu stoi człowiek rozdarty między biurokratyczną pracą w zakładzie ubezpieczeń a wewnętrznym przymusem tworzenia. Reżyserka kładzie duży nacisk na żydowskie korzenie Kafki oraz duszny klimat Pragi początku wieku, która staje się więzieniem dla jego wrażliwej psychiki. To film o lęku, obsesji na punkcie kontroli i nieustannym poszukiwaniu sensu w świecie, który wydaje się go pozbawiony.